Tarım sektöründe yıllarca şunu gözlemledim: Üniversiteler mühendis yetiştirir, sektör teknisyen bekler. Bu iki dünya arasında sıkışan mühendisler ya teoride kalır ya da pratiğe gömülür — ikisini birden taşıyamaz hale gelir.

Ben farklı bir yol seçtim. Tıpkı bir diyetisyenin "sağlıklı insan" için beslenme planı yapması gibi, sağlıklı toprak → sağlıklı bitki ilkesiyle hem akademik derinliği hem de saha pratiğini aynı anda taşıyarak çalıştım.

İşte o an doğdu: Mühendisyen. Mühendis bilgisiyle teknisyen pratiğini birleştiren, sektöre yepyeni bir kavram kazandıran isim.